وب سایت جنگ آوران: هواپیمای نظامی چند منظوره ساخت کمپانی Bell Boeing ( بل بوئینگ ) ایالات متحده ی آمریکا که در هر دو نقش برخاست و فرود عمودی (VTOL) و برخاست کوتاه و فرود (STOL) ایفای نقش میکند

در سال ۲۰۰۰ کمپانی بوئینگ طرحی مبنی بر نصب یک اسلحه ی سنگین در دماغه هواگرد برای دفاع از خود در محیط هایی با سطح تهدید بالا را ارئه کرد اما این طرح رد شد زیرا V.22 نیازی به دفاع از خود با توپ ثابت نداشت . در همین سال دو سقوط مرگبار موجب کشته شدن ۱۹ تفنگدار شد و دو کمپانی به سرعت وارد عمل شده و علت دو سقوط رو بررسی کرده و قسمت های مشکل دار رو دوباره طراحی کردند . در ژوئن ۲۰۰۵ بعد از گذشت چندین سال از طراحی این هواگرد توانست تمامی تست های خود را با موفقیت پشت سر بگذارد.

کشور بعدی ژاپن بود که در طی سال ۲۰۱۲ اعلام کرد که نیاز به ۱۷ فروند V.22 هست و این طرح با تایید کابینه در سال ۲۰۱۳ به تصویب رسید و قرار شد که بودجه ی این خرید را در سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۹ تکمیل کند. کشور سومی که به خرید این هواگرد روی اورد امارات محده ی عربی بود ، در ماه مه ۲۰۱۲، گزارش شد که امارات متحده عربی در مراحل نهایی مذاکرات برای خرید چند فروند V.22 جهت استفاده در اختلافات جزیره های سه گانه و تنگه ی هرمز را داشت .این قرار داد به مبغ ۵۸ میلون دلار بسته شد.

V.22 توانایی حمل مسلسل های M.240 (7.61×۵۵ mm) و یا M.2 (12.7mm) را در دو جایگاه در سمت راست و در انتهایی رمپ بارگیری حمل کند . در برنامه های به روز رسانی این هواگرد طرح سلاحی که در زیر دماغه و در یک غلاف مخصوص نصب شده و توسط یک اوپراتور از درون سازه کنترل میشود به چشم میخورد که توانایی قفل خود کتر با استفاده از دید مادون قرمز رو هم دارا میباشد . این سلاح برای اولین بار در سال ۲۰۰۹ بر روی یکی از V.22 هایی که در افغانستان خدمت میکردند نصب و ازمایش شد اما وزن بالای آن (۳۸۰ kg) باعث شد فعلا بر روی تمامی مدل ها نصب نشود و همچنان در حال آزمایش هست .

طراحی و بازنگری …

دو موتور ۱۱۰۷C رولز رویس با قابلیت تغییر قدرت و یک گیربکس مشترک اوتوماتیک که این توانایی رو دارد که در صورت از کا افتادن یک موتود با موتور باقی مانده ادامه ی مسیر بدهد سرعت روتور های این هوا گرد چیزی نزدیک به ۱۲ دور در ثانیه هست. در سپتامبر ۲۰۱۳، رولز رویس اعلام کرد که قدرت موتور ۱۱۰۷C AE را با نصب یک بلوک C توربین جدید و افزایش ظرفیت جریان دریچه سوخت ۱۷ درصد افزایش داده . در به روز رسانی جدید عواگرد قدرت حمل بار را از ۶۰۰۰ فوت به ۸۰۰۰ فوت و افزایش قدرت ۲۶ درصدی به همراه کاهش مصرف سوخت هست.

 ام وی 22 اوسپری

در ۲۸ سپتامر ۲۰۰۵ پنتاگون در یک برنامه ی ۱۱ ساله سفارش ساخت در مجموع ۴۵۸ فروند از این هواگرد را داد که ۳۶۰ فروند برای سپاه تفنگداران ، ۴۸ فروند برای نیروی دریایی و ۵۰ فروند برای نیروی دریایی با با صرف بودجه ۱۰۰ میلون دلاری برای هر فروند با احتساب هزینه های به روز رسانی .

پیشرفت های اولیه …

V.22 دارای کابینی شیشه ای شامل ( چهار نمایشگر رنگی چند کاره سازگار با سیستم های دید در شب ، سیستم اشتراک گذاری مرکزی داده ها ، سیستم دید مادون قرمز ، سیستم های پیرفته ی ناوبری و کنترل خودکار هواگرد از جمله مشخصه های کابین این هواگرد هستند .کابین این هواگرد تحت فشار نیست و تمامی خدمه در ارتفاع بالا تر از ۱۰۰۰۰ نیاز به ماسک اکسیژن دارند. کنترل و هدایت V.22 توسط سیستم هدایت سیمی سه گانه انجا میشود . با قرار دادن زاویه ی موتور ها بر روی ۹۰ درجه کامپیوتر به صورت خود کار حالت پروازی را بر روی حالت هلیکوپتر قرار میدهد و اگر زاویه ی موتور ها به حالت ۰ انتقال پیدا کند کامپیوتر سسیستم و حالت پروازی مانند هواپیما رو انتخاب میکند همچنین با قرار دادن زاویه ی موتور ها بر روی ۹۷/۵ هواگرد با سرعتی کم و رو به عقب حرکت میکند .( این تغییر ها شامل زاویه ی سکان عمودی زاویه ی هواگرد سرعت موتور و میزان نیاز سوخت موتور ها اثر میگذارد .)

در سال ۲۰۱۲ تعدادی از هواگرد های نیروی دریایی هم به این توپ شکمی دست یافتند ؛ در اغلب موارد این مدل های ویژه به حمل نیرو ها کمکی نمیکنند و تنها در کنار اسکادران های ترابری پرواز کرده و مانند یک AC.130 کوچک به پوشش هوایی باقی هواگرد ها مشغول میشوند . البته این سلاح شکمی این امکان رو هم به V.22 میدهد که بدون ترس از دشمن به عملیات های دور برد برود . البته همچنان طرح تسلیحاتی که قرار است بر روی V.22 نصب شود در حال مطالعه و تحقیق است که شامل اسلحه ی شکمی ، توپ دماغه ، مسلسل در انتهای رمپ و … میباشد .

اولین بار در ماه می ۱۹۸۸ V.22 توجه رسانه ها رو به خود جلب کرد . در ابتدای امر مشکلات بسیاری برای این پروژه به وجود آمد هزینه های بالایی که این طرح برای وزارت دفاع فراهم کرده بود باعث شد که به دلیل نیاز فوری نیروی هوایی برای حمل و نقل نیرو ها و باقی نیاز های خود به پایگاه های خود در شرق طرح V.22 به مجلس سنا راه پیدا کند . جایی که برای ادامه یا کنسل شدن این پروژه ی عظیم رای گیری شد . با وجود نیاز نیروی هوایی به بودجه ای بیشتر مجلس سنا و وزارت دفاع دستور ادامه ی کار بر روی پروژه ی V.22 رو دادند . با این حال وزیر دفاع در ان زمان (دیک چنی ) سعی کرد که بودجه ی این طرح رو از سال ۱۹۸۹ به سال ۱۹۹۲ منتقل کند که با مخالفت های کنگره و مجلس سنا مواجه شد .

نیروی محرکه …

انواع مدل ها تا کنون…..

  • V.22 A : نمونه ی اولیه که از سال ۱۳۸۳ به بعد بار ها تحت طراحی مجدد قرار گرفته .
  • CV.22 B: نمونه ی ویژه ی نیروی هوایی ایالات متحده امریکا که شامل سیستم های مختلف مانند مخازن سوخ اضافی در بال ها رادار عوارض زمینی و توانایی حمل باک های اضافه ی سوخت در خارج از بدنه .
  • MV.22B : نمونه ی سپاه تفنگداران دریایی و نیروی دریایی ایالات متحده امریکا که جایگزینی برای CH. 46E و CH. 53D ناوگان این نیرو ها هستند که به تازگی به روز رسانی های بلاک C هم بر روی تعدادی از این هواگرد ها انجام شده .
  • EV.22 : پیشنهادی جهت سیستم های هشتار دهنده که نیروی دریایی سلطنتی در حال بررسی این طرح جهت جایگزینی برای ASaC.7 خود هست .
  • KV.22 : نمونه ی سوخ رسانی هواییی که بوئینگ در حال ازمایشاتی روی ان هست تا جایگزینی برای KC.130 و یا KC.10 باشد.
  • HV.22 : طرحی جهت گشت دریایی به منظور نجات و حفاظت از نیرو های ویژه که در حال حاظر MH.60 در حال انجام ان هست .
  • SV.22 : نمونه ی ضد زیردریایی که در سال ۱۹۸۹ مورد مطالعه قرار گرفت .
  • ویژگی های عمومی
  • سازنده : ایالات متحده
  • اولین پرواز: ۱۹۸۹ مارس ۱۹
  • وضعیت : در خدمات
  • تولید : ۱۹۸۸ تا کنون
  • تعدا تولید تا کنون : ۲۰۰ فروند
  • هزینه هر فروند ۶۹٫۳ میلیون دلار
  • طراحی و توسعه از : بل XV-15
  • خدمه: چهار (خلبان، کمک خلبان و دومهندس پرواز(
  • ظرفیت: ۲۴ سرباز (نشسته ) ، ۳۲ سرباز ( ایستاده ) ، و یا
  • ۹۰۷۰ کیلوگرم از حمل و نقل داخلی، و یا تا ۶۸۰۰ کیلوگرماز محموله های خارجی طول: ۵۷ فوت ۴ در ( ۱۷٫۵ متر)
  • قطر روتور : ( ۱۱٫۶ متر)
  • بال: ( ۱۴ متر(
  • عرض با روتور : ( ۲۵٫۸ متر)
  • قد: )۲٫۱۲ متر)
  • مساحت بال: (۲۸ متر)
  • وزن خالی : (۱۵٫۳۲ کیلو گرم)
  • حد اکثر وزن برخواست : ( ۲۷٫۴۰۰ کیلو گرم)
  • پیشرانه: ۲موتور رولز رویس آلیسون T406/AE 1107C – ، ۶۱۵۰با توان اسب بخار
  • حداکثر سرعت : ( ۵۰۹ کیلومتر / ساعت )
  • شعاع عملیاتی : (۷۲۲ کیلومتر )
  • سقف پرواز: (۷۶۲۰ متر(
  • نرخ اوجگیری: (۱۱٫۸) متر بر ثانیه

 ام وی 22 اوسپری

ام وی 22 اوسپری 

ام وی 22 اوسپری 

در سال ۲۰۱۱ طبق سفارش های نیرویی هوایی ایالات متحده کمپانی بوئینگ شروع به طراحی سیستم های جدید جهت افزایش سرعت هواگرد از ۴۶۰ km به ۵۰۰km و افزایش ارتفاع پروازی از ۳۰۰۰ m به ۳۷۰۰m و یا ۴۳۰۰ m کرد که تا کنون ادامه دارد . بین ۲۰۰۸ و ۲۰۱۱، هزینه های عمر برآورد شده جهت نگهداری از V.22 های فعال در ناوگان ایالات متحده رشدی ۶۱ درصدی داشت . در سال ۲۰۱۳ ایالات متحده امید به فروش حدود ۱۰۰ فروند V.22 در بازار های جهانی رو داشت که شامل پیشنهاد های اسرائیل امارات متحده ی عربی و ژاپن بود .

وب سایت جنگ آوران: هواپیمای نظامی چند منظوره ساخت کمپانی Bell Boeing ( بل بوئینگ ) ایالات متحده ی آمریکا که در هر دو نقش برخاست و فرود عمودی (VTOL) و برخاست کوتاه و فرود (STOL) ایفای نقش میکند .طراحی خاص این هواگرد باعث شده که در هر دو نقش مخصوص عملیات های دوربرد ترابری مانند یک هلیکوپتر معمولی و یا نقش یک هواپیمای توربوپراپ با قابلیت پرواز با سرعت بالا انجام وظیفه کند.

کمپانی بل تولید و ادغام بال، محل قرار گیری موتور، طراحی و ساخت روتور، سیستم درایو، سطوح دم و سطح شیب دار عقبی، و همچنین ادغام موتور رولز رویس و انجام مونتاژ نهایی را عهده دار شد. کمپانی بوئینگ تولید و ادغام بدنه هواپیما، کابین خلبان، ارتباطات هوایی و سیستم کنترل پرواز نوع نیروی دریایی MV-22 طراحی نوع نیروی هوایی CV-22 این پرنده رو دریافت کردند.

تسلیحات …

کمپانیی های بل و بوئینگ پیشبینی هایی مبنی بر فروش ۱۰۰ فروند از این هواگرد را به ۱۵ کشور که اکثرا در ناحیه ی خاور میانه و اقیانوسیه قرار دارند را دارد .
اولین کشوری که علاقه به خرید V.22 رو اعلام کرد اسرائیل بود . در سال ۲۰۰۹ اعلام کرد که ۶ فروند از این هواگرد رو نیاز دارد اما در سال ۲۰۱۳ این عدد به ۱۲ رسید که تماما از مدل MV.22 بودند این قرار داد به مبله ۱٫۳ میلیارد دلار بسته شد.

با عملیاتی شدن V.22 در سال ۲۰۰۷ نیروی دریایی و سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده جایگزین CH.46 Sea Knights شد. اما اولین بار در سال ۲۰۰۹ به خدمت نیروی هوایی ایالات متحده در امد. با عملیاتی شدن Osprey در نیروی هوایی و سپاه تفنگداران دریایی در عراق ، افغانستان ، لیبی و سودان شروع به خدمت کرد .

در مجموع V.22 تا کنون ۷ سقوط داشته مه موجب مرگ ۳۰ نظامی و مهندس شده البته تنها ۳ تا از این سقوط ها بعد از عملیاتی شد این هواگرد بودند که موجب مرگ ۶ نفر شده.

ام وی 22 اوسپری

پیشرفت های اخیر …

توسعه

اولین پرواز V.22 را یکی از ۶ نمونه ی اولیه در ۱۹ مارس ۱۹۸۹ در حالت هلیکوپتر و اولین پرواز با بال هایی ثابت در ۱۵ مارس ۱۹۸۹ به پرواز در امد . سومین و چهارمین پرواز هم با موفقیت تمام انجام شد . اولین پرواز دریایی این پرنده هم بر روی USS Wasp در دسامر ۱۹۸۰ با موفقیت انجام شد . نمونه های چهارم و پنجم این پروژه در بین سال های ۹۱-۹۲ سقوط کردند . از اکتبر ۱۹۹۲ تا آوریل سال ۱۹۹۳، بل و بوئینگ مشغول طراحی دوباره ی سازه برای کاهش وزن و هزینه های آن شدند . این نسخه دوباره طراحی مدل V. 22B نام گرفت. پرواز های V.22 از ژوئن سال ۱۹۸۳ از سر گرفته شد .تست های نمونه ی جدید تا سال ۱۹۸۷ به طول انجامید .

با عملیاتی شدن اولین MV.22 در ماه اکتبر همین سال مجله ی تایم به سرعت در یک مقاله ی کوبنده V.22 را هواگردی غیر ایمن و ناپایدار خطاب کرد . در پاسخی که سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده به این مقاله داد منابع اطلاعاتی مجله ی تایم را منسوخ شده خواند و گفت که تمامی مشکلاتی که اما در سال ۲۰۱۰ تغییراتی در ساختار بدنه و سیستم های کنترل V.22 به دلیل ایجاد چند اتش سوزی در سیستم های هیدرولیکی رخ داده بود انجام شد .

در ۱۵ آوریل سال ۲۰۱۰ فرماندهی نیروی دریایی طبق نیاز خود از کمپانی بوئینگ خواست که پردازنده ای جهت تعوض با پردازنده ی قدیمی V.22 طراحی کند که توانایی آگاه سازی موقعیتی یک پارچه شدن با سیستم های ماهواره ای و توانایی ردیابی نیرو های شناسایی رو ارا باشد.

بوئینگ در حال توسعه یک کیت roll-on/roll-off سوختگیری هوایی جهت نصب بر روی V.22 هست که توانایی سوخت گیری هواپیماهای دیگر از V.22 رو فراهم کند . داشتن این قابلیت V.22 رو به یک هواگرد چند منظوره تبدیل میکند . در ۲۹ آگوست ۲۰۰۹ آزمایش هایی با همین کیت و توسط یک فروند MV.22 و یک فروند A/F.18 هورنت نیروی دریایی انجام شد. نسخه سرعت بالایی از سیستم سوختگیری شلنگی طراحی شده است که در سرعت های ۳۴۳ الی ۴۶۰ کیلومتر بر ساعت توانایی انتقال تا ۱۲۰۰۰ پوند سوخت رو دارا میباشد .

برای این کار باید شلنگی که از انتهای رمپ خارج میشود توسط اوپراتور به سمت هواپیمای دیگر هدایت شود اما برای این کار نیاز به تغییر زاویه ی هواگرد از هواپیما به هلیکوبتر هست که در این صورت به تغییراتی در شکل طاحی سیستم چرخاننده ی زاویه ی موتور نیاز هست. دو کمپانی بل و بوئینگ امیدوار هستند که بتوانند باز هم از کمک های مالی جهت این طرح استفاده کنند.

 ام وی 22 اوسپری

قابلیت سوخت رسانی …

چالش ها …

فرایند توسعه V-22 است طولانی و بحث برانگیز بوده است، تا حدی به دلیل هزینه های بالای طراحی و تولید آن . بودجه ی اولیه ای که برای V.22 در سال ۱۹۸۶ در نظر گرفته شده بوئ ۲٫۵ میلیارد دلار بود ، پس از آن در سالا ۱۹۸۸ به ۳۰ م میلیارد دلار افزایش یافت و در سال ۲۰۰۸ هم مبلغ ۲۷ میلیارد دلار برای تکمیل ساخت سفارش های برنامه به پروژه اضافه شد. برای مثال هزینه های تولید یک فروند V.22 حدود دو برابر CH.53 که قدرتی به مراتب بیشتر از V.22 در حمل نفرات و ترابری بار ها دارد است .( هر V.22 حدود ۶۰ میلیون دلار و Ch.53 در حدود ۳۵ میلیون دلار قیمت دارد )
مشکل دیگه ای که سر راه این هواگرد قرار داشت نا توانی ان در زمانی که هر دو موتور به سمت جلو باشند و بخواهد در ارتفاع پایین پرواز کند این امر باعث به وجود امردن حالت ناپایداری در سازه و از دست دادن کنترل میشود .

 ام وی 22 اوسپری

با شکست عملیات ازاد سازی گروگان های سفارت ایالات متحده در سال ۱۹۸۰ در ایران ( عملیات پنجه ی عقاب ) سران نظامی ایالات متحده متوجه شدن که به نوع جدیدی از هواگرد ها نیاز دارند که نه تنها توانایی فرود و برخواست عمودی داشته باشد بلکه توانایی حمل نیرو های نظامی و توانایی رسیدن به سرعت های بالا مانند که هواپیما در زمان اندک رو هم داشته باشد. بنابراین ساخت V.22 با تایید وزارت دفاع ایالات متحده در سال ۱۹۸۱ و در قالب طرح (jvx) (هواگرد ازمایشی عمود پرواز) استارت خورد .

وی سعی کرد که هزینه های جانبی و کم اهمیت این طرح رو حذف کند و با تحقیق پیرامون این جریان سعی کرد طرح هایی کم هزینه تر ارائه بدهد . اما دولت کلینتون از طرح این پروژه حمایت میکرد و به دنبال راهی برای حمایت مالی این طرح بود.

ام وی 22 اوسپری

تست پرواز و طراحی تغییرات …

در اواخر سال ۲۰۰۹ یک درخواست جدید به کمپانی های بل و بوئینگ مبنی بر مدل جدید V.22 یعنی مدل C داده شد . در فوریه ۲۰۱۲، سپاه تفنگداران دریایی اولین بلوک C خود را دریافت کرد. این هواپیما دارای یک رادار جدید، همراه با اوپراتور ماموریت های اضافی و تجهیزات جنگ الکترونیک بود.

نیروی دریایی ، نیروی هوایی و سپاه تفنگداران دریایی در سال ۱۹۸۳ درخواستی مبنی بر نیاز به این نوع هواگرد رو به وزارت دفاع دادند . برای این طرح مناقصه ای بین کمپانی های ( بل ، بوئینگ ، گرومن ، لاکهید، و وستلند گذاشته شد. وزارت دفاع درخواست سرعت دادن به ارائه ی طراح های اولیه رو به کمپانی هایی که ذکر شد داد . تنها دو کمپانی بوئینگ و بل در قالب یک تیم مشترک طرح اولیه ی خودرو با نام XV.15 در ۱۷ فوریه ی سال ۱۹۸۳ارائه کردند . به دلیل این که این طرح تنها پیشنهاد این مناقصه بود در ۲۶ آوریل ۱۹۸۳ قراردادی بین وزارت دفاع و این دو کمپانی بسته شد.
در ۱۵ ژانویه ی سال ۱۹۸۳ کار بر روی پیش نمونه ی این طرح شروع شد ، در ماه مارس همان سال تولید ۶ نمونه ی اولیه با همکاری مشترک بوئینگ و بل آغاز شد .برای کاهش فشار طرح ساخت و طراحی قسمت های مختلف پروژه بین دو کمپانی تقسیم شد .

شاید بتوان گفت دلیل ساخت V.22 ایران باشد.در سال ۱۹۸۱ طرح وزارت دفاع ایالات متحده مبنی بر نیاز یک هواگرد با توانایی پرواز عمودی برمیگردد .نام طرح JVX (هواگرد ازمایشی عمود پرواز) بود .برای ساخت این هلیکوپتر/ هواپیما دو تیم از کمپانی های بل و بوئینگ با همکاری هم طی دو سال در سال ۱۹۸۳ از اولین طرح خود رونمایی کردند با شروع آزمایشات مشترک این دو کمپانی برای طراحی اولین tilt rotor تاریخ پیچیدگی و مشکلات طرح یکی پس از دیگری اشکار شد به همین دلیل اولین پرواز V.22 به سال ۱۹۸۹ برمیگردد .

پپیشبینی هایی جهت فروش …

V.22 اولین تولید هواپیما tiltrotor در جهان است با تیغه ی روتور ۳ پره و سیستم کنترل کننده ی نیرو بر روی هر یک از موتور ها در هنگام برخاست سیستم کنترل موتور ها پره ها رو ره به بالا میگرداند و در این زمان هست که موتور روشن میشود پس از برخواست میتواند با چرخش ۹۰ درجه ای موتور به سمت جلو به حالت یک هواپیمای توربوپراپ در امده که باعث کاهش میزان مصرف سوخت میشود و یا مانند هلیکوپتر به پرواز خود ادامه دهد . در کل دو حالت برای برخوات V.22 در نظر گرفته شده اولین حالت همین حالت بالا که ذکر شد و دومین حالت زمانی هست که موتور دارای زاویه ی ۴۵ درجه رو به جلو هست . مواد کامپوزیت ۴۳ درصد از بدنه V-22 را تشکیل می دهند روتور های این هواگرد هم از کائوچو و مواد مرکب ساخته شده است .

کابین و نرم افزار ها …

اما این تمام ماجرا نبود و سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده از سال ۲۰۰۰ شروع به آموزش نیرو برای این ابر سازه ی مهندسی کرد و در سال ۲۰۰۷ اولین پرواز عملیاتی خود را انجام داد .( با فاصله ی ۲۵ سال از اولین پرواز )

تست پروازی ۴ نمونه ی جدید از اوایل سال ۱۹۹۷ اغاز شد و اولین نمونه در همین سال به به مرکز آزمون نیروی دریایی جنگ هوایی ( ایستگاه هوایی نیروی دریایی Patuxent رود، مریلند ) تحویل داده شد. در ماه اوریل۱۹۹۷ تحویل نمونه های دیگر هام آغاز شد و نست های پروازی با سرعت کم این هواگرد هم آغاز شد .در ژانویه ی سال ۱۹۹۹ دومین آزمون پروازی V.22 بر روی USS Saipan با ۱۰ هواگرد آغاز شد . اولین تست حمل بار خارجی در ماه آوریل سال ۱۹۹۹ با حمل و نقل یک خمپاره انداز سبک M777 انجام شد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *